En Fr Nl

about abstracted#2

En

Abstracted is a reflection on the multitude of facets that comprise the notion of non-figurative art.  The subject itself is atypical for the Aeroplastics gallery, whose approach has always been more linked to figuration, and in particular to human representation.

But for all that, the question is not dealt with in a classic way - as evidenced by Carlos Aires' installation, where figures are reduced to their simplest expression to create an ensemble of colored shapes.  Atelier Van Lieshout applies this reflection to sculpture, with forms that continue to recall the human.  As well with Johan Van Mullen, who quite early on became impassioned by the representation of faces, and whose starting point is the human figure.  For Arpaïs du Bois, the written word, the figurative and the abstract mingle in poetic compositions with telltale titles. 

Color and light are inseparable: we find this preoccupation in the works of Hervé Ic and Gaston Bertin.  Both delight in a shared taste for illusion: Hervé Ic in directly using pigments on canvas, and Gaston Bertin by playing on the photographic reproduction of handmade collages.  In the case of Laurent Da Sylva, his experimental work focuses on the perception of time and space.  Illusion is also the subject of Wolfram Ullrich, whose œuvres bear witness to his attraction to optical art.

Drawing her inspiration from the natural world, the works of Catherine François evoke the movement of organic life.  This is also the starting point for Miguel Chevalier, whose works turn digital technology to poetry.  Michael Johannsson, Tom Dale, Arik Levy, John Isaacs and Laurent Perbos all have in common either their reference to design or in their resorting to everyday objects that are 're-routed' to serve as material for playful and poetic works.

Sometimes oscillating between painting and sculpture, the works of both Marco Mazzucconi and Joachim Elzmann are realized with a marked economy of means.  Those of Koen Delaere, by contrast, bear traces of multiple interventions and the superposition of pictorial layers.  Dynamic and colorful, the tableaux of Danny Rolph are an ode to lyric abstraction. 

 An early adept of street art, Paulo Arraiano has retained its brilliance while adopting a palette now focused more on somber tones.  Mark Titchner uses video to transpose a universe constructed around words and slogans.  As for Gavin Turk, a skilled practitioner détournement, he reminds us that in a world so saturated with images, even the most striking can be reduced to colored shapes, barely decipherable.

 

PY Desaive

Fr

Abstracted est une réflexion sur la multitude de facettes que recouvre le concept d’art non figuratif. Le sujet lui-même est atypique pour la galerie Aeroplastics, dont la démarche a toujours été davantage liée à la figuration, et plus particulièrement à la représentation humaine.

Mais la question n’est pas abordée de manière classique pour autant – en témoigne l’installation de Carlos Aires, dont les figures sont réduites à leur plus simple expession pour créer un ensemble de formes colorées. Atelier Van Lieshout applique cette réflexion à la sculpture, avec des formes qui continuent de rappeler l’humain. Chez Johan Van Mullen également, qui s’est très tôt passionné pour la représentation des visages, le point de départ est la figure humaine. Chez Arpaïs du Bois, l’écrit, le figuratif et l’abstrait se mèlent dans des compositions poétiques aux titres révélateurs.

Couleur et lumière sont indissociables : on retrouve cette préoccupation dans l’œuvre de Hervé Ic et de Gaston Bertin. Tous deux partagent le goût de l’illusion : Hervé Ic en utilisant directement les pigments sur la toile, Gaston Bertin en jouant sur la reproduction photographique de collages faits à la main. Quant à Laurent Da Sylva, son travail expérimental est axé sur la perception du temps et de l’espace. L’illusion est aussi le sujet de Wolfram Ullrich dont les œuvres témoignent de son attrait pour l’art optique.

Inspirées par la nature, les œuvres de Catherine François évoquent le mouvement de la vie organique. C’est également le point de départ des œuvres de Miguel Chevalier, dans lesquelles la technologie numérique se fait poésie. Michael Johannsson, Tom Dale, Arik Levy, John Isaacs et Laurent Perbos ont en commun soit de se référer au design, soit de recourir à des objets du quotidien qui sont détournés pour servir de matériau à des œuvres ludiques et poétiques.

Oscillant parfois entre peinture et sculpture, les œuvres de Marco Mazzucconi et celles de Joachim Elzmann sont réalisées avec une grande économie de moyens. Celles de Koen Delaere, au contraire, portent les traces de multiples intervention et la superposition de couches picturales. Dynamiques et colorés, les tableaux de Danny Rolph sont une ode à l’abstraction lyrique. Adepte à ses débuts du street art dont il a conservé la fulgurance, Paulo Arraiano a resserré sa palette sur des tons plus sombres.

Mark Titchner transpose dans sa vidéo son univers bâti autour de mots et de slogans. Quant à Gavin Turk, adepte du détournement, il rappelle que, dans un monde saturé d’images, même les plus frappantes peuvent se retrouver réduites à des formes colorées, difficilement déchiffrable.

 

PY Desaive

Nl

Abstracted is een reflectie over de vele facetten van het concept non-figuratieve kunst.  Het onderwerp zelf is atypisch voor de galerie Aeroplastics, die altijd meer focuste op het figuratieve en meer specifiek op de voorstelling van de mens.

Het thema wordt evenwel niet op een klassieke manier benaderd – het bewijs daarvan is de installatie van Carlos Aires, waar de figuren zijn herleid tot hun meest eenvoudige expressie om zo een geheel van gekleurde vormen te creëren. Atelier Van Lieshout past deze reflectie toe op de beeldhouwkunst, met vormen die aan de mens blijven herinneren.  Ook bij Johan Van Mullem, die al zeer vroeg interesse toonde voor de voorstelling van gezichten, is de menselijke figuur het uitgangspunt.  Bij Arpaïs du Bois worden het geschrevene, het figuratieve en het abstracte met elkaar vermengd in poëtische composities met veelzeggende titels.

Kleur en licht zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden: dit idee vinden we terug in het werk van Hervé Ic en Gaston Bertin. Ze delen het gevoel voor illusie: Hervé Ic door de pigmenten rechtstreeks op het doek te gebruiken, Gaston Bertin door te spelen met de fotografische reproductie van handgemaakte collages. Het experimentele werk van Laurent Da Sylva is dan weer gericht op de perceptie van tijd en ruimte. Illusie is ook het onderwerp van Wolfram Ullrich, uit wiens werk zijn voorliefde voor de optische kunst blijkt.

Het werk van Catherine François is geïnspireerd op de natuur en roept de beweging van het organische leven op. Dat is ook het uitgangspunt van het werk van Miguel Chevalier, waarin digitale technologie poëzie wordt. Het gemeenschappelijke element bij Michael Johannsson, Tom Dale, Arik Levy, John Isaacs en Laurent Perbos is dat ze allemaal naar design verwijzen, ze maken gebruik van objecten uit het dagelijkse leven en geven er een aparte wending aan, zodat ze kunnen dienen als materiaal voor ludieke en poëtische kunstwerken.

Het werk van Marco Mazzucconi en dat van Joachim Elzmann balanceert soms tussen schilderkunst en beeldhouwkunst en is gemaakt met spaarzame middelen. Dat van Koen Delaere daarentegen draagt de sporen van veelvuldige interventies en een opeenstapeling van geschilderde lagen. De dynamische en kleurrijke schilderijen van Danny Rolph zijn een ode aan de lyrische abstractie. Trouw aan zijn debuut in de street art, waarvan hij het flitsende heeft behouden, heeft Paulo Arraiano zijn palet beperkt tot donkerder tinten.

Mark Titchner brengt zijn universum, dat is opgebouwd rond woorden en slogans, over naar zijn videowerk. Gavin Turk, een aanhanger van vervormingen, herinnert eraan dat - in een wereld die verzadigd is van beelden - zelfs de meest treffende beelden gereduceerd kunnen zijn tot gekleurde en moeilijk te ontcijferen vormen.

 

PY Desaive